ΑΕΚομάνια

...Μανία για την ΑΕΚ

 

November, 2008

...now browsing by month

 

Άρθρο Πανούτσου στη Sportday 25/11/08

Thursday, November 27th, 2008

“Όπως με τη χούντα” Ο Κάρπετ δεν ήθελε να μου πεί το όνομα του φίλου του που είχε τη θεωρεία αλλά η ουσία μετράει. Όταν έπεσε η χούντα αμέσως όλοι ανακάλυψαν οτι ποτέ δεν τη γούσταραν. Οτι έκαναν πλάκα με τον Παττακό κι οτι είχαν κλάψει με τα παιδιά από το πολυτεχνείο. Έτσι και στην ΑΕΚ. Κανένας δεν είχε ξεφωνίσει τον Μπάγεβιτς για προδότη όταν πήγε στον Ολυμπιακό. Όλοι είχαν στεναχωρηθεί, αλλά είχαν καταλάβει οτι είναι επαγελματίας. Είχαν εκτιμήσει την ειλικρίνεια του που ενώ ήταν στον Ολυμπιακό δεν φοβόταν να πεί οτι ήταν Αεκτζής. Επίσης είχαν πιάσει το κόλπο του να δείχνει με τρόπο σε κάθε συνέντευξη, βγάζοντας φωτογραφίες, τα αναμνηστικά μετάλλιά του από την ΑΕΚ να στέλνει το μήνυμα “κουράγιο Αεκόγενοι σύντομα έρχεται η μέρα που θα πάρουμε κι άλλα”.

Μέσα όμως στην Αεκτζήδικη ευτυχία υπάρχουν και τα σταγονίδια. Οι νοσταλγοί του παρελθόντος που αντιστέκονται στην έλευση της δημοκρατίας. Πρώτος ο Μαν. Παναγιωτόπουλος εκπρόσωπος των μετριοπαθών αντιμπαγεβιτσικών. Των αντίστοιχων νοικοκυραίων της χούντας, που έλεγε “τουλάχιστον έχουμε την ησυχία μας. Είναι οι Αεκτζήδες που δε θέλουν Μπάγεβιτς αλλά δεν είναι και οι τύποι που το παιδί τους θα πάει κλαίγοντας στη μαμά να της πει ” ο μπαμπάς έβαλε μια θηλιά στον Κέρμιτ και έφυγε για το γήπεδο”.

Ο Μανώλης στο γκολ του ΟΦΗ έιχε την αντίδραση λεπτό κο κο κο στα λόγια με γλυκόπικρη έκφραση στο βλέμμα, για να μη γίνει αγενής λέγοντας “καριόλες ξέρετε που να βάλετε τα € σας που για να πουλήσετε 5 φύλλα παραπάνω αβαντάρετε τον Κέρμιτ, λίγο χαμόγελο οτι γελάω με τα χάλια τους με πίκρα όμως γιατί είμαι ΑΕΚ. Χθές αρνήθηκε ένα ρεσό για να πάει στο Διόνυσσο γονατιστός να ζητήσει συγγνώμη απο τον Μπάγεβιτς για να εξαγνιστεί η ΑΕΚ και να πάρει πρωτάθλημα.

Σταθερή είναι και η Χριστίνα  η αντιπασιονάρια των αντιμπαγεβιτσικών. Πρώην θαυμάστρια του και ορκισμένη εχθρός του μετά τη φυγή του στον Ολυμπιακό. Στην επιστροφή του στην ΑΕΚ, συνέχιζε να πηγαίνει σε όλα τα ματς, μένοντας εκτός γηπέδου, ωστε να μη βρίσκεται στον ίδιο χώρο. Ολύμπικο, Μπερναμπέου. Αυτή τη φορά χαιρετούσε ευγενικά τους γνωστούς της που έμπαιναν στο παγκρήτιο.

Ο Ζαραλίκος που ήταν στην Κρήτη για παραστάσεις, αρχικά ήθελε να πάρει ένα κεφάλι ξιφία, να του βάλει ένα κασκόλ της ORIGINAL και να πάει γήπεδο. Ο λόγος ήταν οτι είχε φάει ξιφία, αν είχε φάει κάτι άλλο θα το είχε πάρει. Τελικά δεν πήρε τίποτα υπακούοντας στο πανό που έλεγε “είμαστε αδέρφια”.

Ο Ψαριανός ήταν Βενεζουέλα με τον Ούγκο Τσάβες. Ακόμα κι εκεί δε σταματούσε να χτυπάει η κιτρινόμαυρη καρδιά του, δεν έπεισε τον Ούγκο να βγει φώτο μ’έναν κέρμιτ και δηλώνοντας: Βάτραχε είσαι ένας λακές του ιμπεριαλισμού.

ΥΓ. Την ιστορία της Χριστίνας την είχα ζήσει από κοντά όταν καθόμουν κι εγώ έξω από το γήπεδο.

Η λίμνη έγινε βάλτος και γέμισε βατράχια

Saturday, November 22nd, 2008

Αρκέτά με τον Σέρβο. Όσοι θεωρούν τόσο μικρή την ΑΕΚ που η μόνη σωτηρία είναι αυτός, ας συνεχίσουν να κοιμούνται, ας συνεχίσουν να αποδέχονται οτι τους λένε οι δημοσιογραφίσκοι.

Η ΑΕΚάρα που στηρίζεται μόνο από αλήτες σ’ένα γήπεδο που δεν χωράει τον τεράστιο λαό μας, που δεν είναι των 50000 θέσεων αλλά που είναι ο ορισμός της έδρας (άγνωστη λέξη για το ποδόσφαιρο) κέρδισε 71-57 το Αιγάλεω. Έπαιξε δυνατά στην αρχή ενώ οι αντίπαλοι χάζευαν την κερκίδα κι όταν οι παίκτες όπως πάντα “φούσκωσαν”  τότε  οι “αλήτες” έσπρωξαν την ομάδα σε ακόμα μια νίκη. Δεν εχω πολλά να γράψω γι’αυτό. Μόνο χαρά, περηφάνια και πίστωση χρόνου, γιατι εκεί υπάρχει όραμα.

Καλή επιτυχία στην Κρήτη κι υπομονή για όσους απο μας δεν αντέχουν άλλο δούλεμα. Έχει πλάκα που όσοι αποθέωναν το Ντέμη από την ημέρα που έφυγε ξερνάνε κακίες. Βρήκαν άλλον να γλείψουν αλλά θα περάσει κι αυτό. Δε μας αφήνουν πότε να ηρεμήσουμε. Είναι κρίμα, όφειλαν να σεβαστούν τον κόσμο που δεν τον θέλει. Όπως τον είχαμε ανακαλύψει το 1988 θα μπορούσαμε ν’ανακαλύψουμε άλλον τώρα.

Κάτι και για τις δηλώσεις του. Αν κάποιος θέλει να ζητήσει συγγνώμη τη ζητάει δεν περιμένει να τον ξαναπροσλάβουν πρώτα. Εκεί θα ήταν η μαγκιά όχι τώρα. Το άλλο που θέλει και γήπεδο στη Φιλαδέλφεια ο γλείφτης; Τραγικό αλλά ελπίζω μέσα στα τόσα στραβά να βγει κάτι καλό από αυτό.

Επιστολή Διαμαρτυρίας

Wednesday, November 19th, 2008

Προσωπικά, μετά από τις τελευταίες εξελίξεις με το θέμα προπονητή, έγραψα και έστειλα στην ΠΑΕ ΑΕΚ, στο info@aekfc.gr την παρακάτω επιστολή:

Είμαι κάτοχος διαρκείας τετραετίας. Επειδή μου αρέσει ν’αλλάζω θύρες το 2004 είχα στην 21, 2005 στην 15, 2006 στην 3, 2007 στην 12 και φέτος στην 1.
Ξέρω οτι δεν έχω τυπικά το δικαίωμα, αλλά ηθικά μπορώ να ζητήσω τά 2/3 των χρημάτων μου για την φετινή χρονιά σε περίπτωση που αποδείξετε οτι δεν σέβεστε τις απόψεις του κόσμου της ομάδας. Που θέλω να καταλήξω; Ξέρετε οτι ένα μεγάλο μέρος του λαού της ΑΕΚ και δεν μπορώ να μετρήσω πόσοι είναι, δεν θέλει να βλέπει στον πάγκο της ΑΕΚ τον μπαγεβιτς. Μπορεί να κάνουμε και τελείως λάθος αλλά αν θεωρείτε οτι είσαστε ανίκανοι να βρείτε άλλον προπονητή κι οτι είναι ο μόνος στον κόσμο που θα σώσει την ΑΕΚ, οφείλετε να μας σεβαστείτε και να μας “διώξετε” ειρηνικα από το γήπεδο. Δε μπορώ να διανοηθώ οτι προσφέρω κι εγώ τον οβολό μου για να δουλέυει αυτός ο προπονητής στην ΑΕΚ. ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ ΜΕ ή αν αδιαφορείτε για εμένα, αναλογιστείτε τις ευθύνες σας σε μελλοντικά προβλήματα στο γήπεδο. Δεν είναι απειλή γιατί απλά εγώ δεν θα έρχομαι. Είναι μια λογική σκέψη μιας και τα έχουμε ξαναζήσει αυτά όπως ελπίζω να γνωρίζετε και ο μόνος φταίχτης ήταν πάλι οι “αλήτες οπαδοί”.

Όποιος συμφωνεί μαζί μου μπορεί να την αντιγράψει και να την στείλει κι αυτός ως μορφή διαμαρτυρίας ή απλά να γράψει την άποψη του με κάποιο comment εδώ.