Εργοτέλης - ΑΕΚ 1-1 και τέλος του πρωταθλήματος.  Μείναμε ακόμη πιο πίσω στην προσπάθεια για τα πλέι-οφ. Να δούμε αν ποτέ θα τολμήσει να κριτικάρει κανείς το βάτραχο. Απέναντι σε μια αδιάφορη ομάδα κατεβάσαμε τα δεύτερα σαν να είμασταν κι εμείς αδιάφοροι. Για εμάς ξεκίνησαν τα πλέι οφ αν το καταλάβατε και χαρίσαμε έναν βαθμό. Αν δεν μας ενδιαφέρει η δεύτερη θέση να το πούνε να μην ασχολούνται και οι φίλαθλοι. Άλλη μια τραγική αποτυχία και φυσικά δεν τρέχει τίποτα. Από το Δεκέμβρη έχομε χάσει το πρωτάθλημα και μπορούσαμε να κάνουμε 4 μήνες όσες δοκιμές θέλαμε. Τώρα άρχισαν τα πλέι οφ αν δεν το κατάλαβαν οι ηλίθιοι. Ας κατεβάσουν τα δεύτερα και στα υπόλοιπα παιχνίδια των πλέι-οφ να γελάσουμε λίγο, δε μας έφταναν τα περσινά ρεζιλίκια.

Περιμένουμε τον τελικό λοιπόν μήπως χαμογελάσουμε κι εμείς λίγο. Δε θυμάμαι χειρότερη χρονιά ποτέ, όλο και κάτι είχαμε να θυμόμαστε. Για να δουμε τι μας επιφυλάσει το τέλος. Και οι τσακωμοί συνεχίζονται. Λογικό για μια ομάδα με ανύπαρκτη διοίκηση.

Θέλω να εξηγήσω τρια στοιχεία που ίσως κάποιοι δε γνωρίζουν για τα πλέι-οφ και το κύπελλο.

Σε όλες τις ισοβαθμίες παιρνά η ΑΕΚ αφού μετράνε τα μεταξύ μας παιχνίδια στο πρωτάθλημα κι έχουμε νικήσει και τους δύο εντός και φέραμε ισοπαλία στην έδρα τους.

Στα προκριματικά του Champions League στην κληρωτίδα για αντίπαλος της ελληνικής ομάδας θα μπεί η τέταρτη της Αγγλίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Γερμανίας άρα δύσκολη η πρόκριση αν και υπάρχουν ομάδες φέτος που παίζονται όπως η Χέρτα και η Τζένοα του Παπασταθόπουλου.

Τέλος αν κατακτήσουμε το κύπελο γλυτώνουμε άνευ αγώνα ένα προκριματικό στο Ουέφα (αν δεν πάμε champions league).

Ναί είναι γεγονός!!! Το πήραμε, δεν κάνω πλάκα, το σηκώσαμε.

Για να μη σας ταλαιπωρώ άλλο μπαίνω στο ζουμί:

ΑΕΚ-Απόλλων Αθ. 3-0 για την Α2 στο βόλλεϋ των ανδρών. Πρωταθλητές κι επιστροφή στην Α1 ελπίζωντας οτι θα μονιμοποιηθούμε πλέον εκεί που πρέπει στην ΑΕΚ της καρδιάς όπως συνηθίζουμε να την αποκαλούμε.

Καβάλα-ΑΕΚ 73-59. Black out στην κυριολεξία. Μπηκαμε με φόρα και με πολύ ζεστό τον Παπανικολάου, τελειώσαμε το πρώτο δεκάλεπτο μπροστά. Κάπου εκεί σβήσαν τα φώτα στο κλειστό και μάλλον μας πήρε ο ύπνος. Μετά τη διακοπή η Καβάλα έκανε σερί 20-2 και στη συνέχεια κράτησε τη διαφορά με άνεση. Μόνος του ο Νέμεθ προσπάθησε λίγο αλλά δεν ήταν αρκετό αυτό. Τα πράγματα αν κάποιος ενδιαφέρεται να μπούμε στα πλέι-οφ είναι πολύ δύσκολα πλέον. Πρέπει να κάνουμε νίκη μέσα στο Μαρούσι ή την τελευταία αγωνιστική με τον βάζελο (ο οποίος έχασε στην Πυλαία και μας κατέστρεψε) στα Πατήσια.

ΑΕΚ-σκουλήκια 0-1. Την μια ταπείνωση μετά την άλλη μας ρίχνει η αντιπαθέστατη αυτή ομάδα. Μας στερεί το πρωτάθλημα ώντας αδιάφορη πέρσι (1-1 στο 90′ στο ΟΑΚΑ) και στα πλέι-οφ 4-0 στο Χαριλάου. Τώρα αυτό. Για να είμαι ειλικρινής προσωπικά δεν ενδιαφέρομουν ούτε πέρσι, ούτε φέτος για τη δεύτερη θέση, θεωρώντας οτι δε μπορούμε να πάμε champions league όσο θα είμαστε στο group των αδυνάτων. Πρέπει να μαζέψουμε βαθμούς στο Ουέφα ή να πάρουμε πρωτάθλημα. Αυτό δε σημαίνει οτι δεν ενοχλούμε όταν είμαστε ανύπαρκτοι κι όταν χάνουμε ειδικά από τέτοιες ομάδες.

Όσον αφορά τον τίτλο οπου γράφω δύο συνηθισμένες πίκρες, εννοώ οτι σε όλα τα αθλήματα όσο παρακολουθώ την ΑΕΚ, έχω βαρεθεί να βλέπω το ίδιο έργο. Όταν η ΑΕΚ καίγεται την πατάει από αδιάφορους (Ιωνικός, Άρης, Πάοκ, Μίλαν, Καβάλα κλπ.) κι όταν συμβαίνει το αντίθετο ανοίγουμε τα πόδια (Πάοκ, Απόλλων Αθ., Άρης, Ολυμπιακός). Δε μας βγήκε πότε σε καλό και συνεχίζουμε να το κάνουμε. Δε μας τιμάει καθόλου αυτή η στάση και πρέπει να την αλλάξουμε κάποτε.

Εν αναμονή κυπέλλου και πλέι οφ καθόμαστε και ψάχνουμε τρόπο να περάσουμε το χρόνο μας.

Πανθρακικος - ΑΕΚ 1-1. Χαλαρές και οι δύο ομάδες πέρασαν ένα ευχάριστο απόγευμα. Περισσότερο χαρούμενοι οι οπαδοί του Πανθρακικού. Οι δικοί μας που για άλλη μια φορά έδειξαν πόσο κιτρινόμαυρη είναι η Βόρεια Ελλάδα, έκαναν το δικό τους πάρτι, αλλά δεν φύγαν νικητές. Αστεία τα παράπονα για τη διαιτησία, όχι οτι έχουν άδικο για τις συγκεκριμένες φάσεις αλλά κανείς δε μιλάει για το καθαρό χέρι του Γήττα νωρίς (στο 0-0). Πάει και το σερί, πάμε για άλλο στόχο και αναμένουμε τα σκουλήκια.

Ο Ζορό έφταιγε πάλι για όλα κι έπρεπε να βγει. Δηλώσεις βατράχου: 1)Κάποιοι σκεφτόντουσαν το μάτς του κυπέλλου… 2) Έβγαλα τον Μπλάνκο για να τον ξεκουράσω για το κύπελλο!!!

Τον εαυτό του εννοούσε με την πρώτη πρόταση;

ΑΕΚ - μπαοκ 93-85 Σε καυτή για άλλη μια φορά ατμόσφαιρα η νίκη δεν ήταν δύσκολο να έρθει. Έβαλε βέβαια το χεράκι του κι ο Νέμεθ που σκόραρε από παντού. Νίκη που μας εξασφαλίζει σχεδόν την οχτάδα αφού πήραμε τη διαφορά που θέλαμε (είχαμε χάσει με 6 πόντους), έχασε κι ο Κολοσσός. Είναι θλιβερό να αποτελεί στόχο η οχτάδα βέβαια, αλλά αυτα έχουμε για το παρόν. 41 χρόνια μετά τον πρώτο τίτλο ελληνικής ομάδας σε οποιοδήποτε άθλημα. 4/4/1968 ΑΕΚ-Σλάβια 89-82 με ρεκόρ (που βρίσκεται στο Γκίνες) προσέλευσης σε αγώνα μπάσκετ στην παγκόσμια ιστορία του αθλήματος. Η είσοδος στα γραφεία της Fiba κοσμείται από μια τεράστια φωτογραφία από εκείνο το παιχνίδι.

Θλιβερό είναι και να αναμένουμε την επόμενη τιμωρία λόγω της απερισκεψίας κάποιων. Δυσχεραίνεται η υπερπροσπάθεια της Original να σώσει τη βασίλισσα, από τα δικά της παιδιά.